Borgman

Volgens recensies is deze film een psychologische indringersthriller,  maar ook als een sciencefictionfilm. Het is bitter absurd met sadistische trekjes. Het is een sterke Nederlandse horrorfilm. Maar ook een donkere film en een zwarte suspensekomedie. Het is een zeer raadselachtige en daardoor spannende film. Het is een stuurloze film met warrig einde en het is een duistere, cryptische film. Kortom: de recensenten weten het ook niet. Volgens Warmerdam zelf kan hij helemaal geen genrefilms maken.

De meest gehoorde interpretatie is dat in Borgman de Westerse arrogantie en welvaart afgestraft worden. Maar dat was helemaal zijn bedoeling niet, zegt Warmerdam.

Borgman opent overdonderend met een klopjacht in een bos op een aantal mannen die in onderaardse holen leven (en daar kennelijk kostuums dragen). Eén van die mannen (de Vlaamse acteur Jan Bijvoet) komt op zijn vlucht bij de villa waar Marina (Hadewych Minis), Richard (Jeroen Perceval) en hun kinderen wonen. Dit gezin – dat treffend symbool lijkt te staan voor het egoïsme en de hooghartigheid dat de overdaad van rijkdom tot gevolg kan hebben – wordt opgeschrikt door de komst van de mysterieuze Camiel Borgman (Jan Bijvoet). Deze geheimzinnige man dringt als een demon door in het leven en de hoofden van de familie, de link tussen Borgman en de duivel is dus al snel gelegd. Wat volgt, is een langzame, maar zorgvuldige destructie van het gezin, waarbij Van Warmerdam zich uitleeft in het creëren van een paar onvergetelijke scènes.

Jan Bijvoet weet in zijn rol als Borgman niet alleen Marina te manipuleren, ook als kijker is het moeilijk om je niet door het mysterieuze personage om de tuin te laten leiden. Het feit dat je in het diepe tast wat betreft de intenties van de personages is misschien nog wel het sterkste van de film. De acties van de personages roepen constant vragen op, dit resulteert in een bijzonder origineel plot in een misschien nog wel uniekere aankleding. Maar verwacht geen conclusies, geen klassieke Hollywood ‘closure’.

Pas aan het eind kun je de spannende beginscène met de pastoor en de Bijbels aandoende spreuk (‘En zij daalden op de aarde neer om hun gelederen te versterken.’) goed plaatsen.

En passant zitten er een aantal zeer geestige scènes in waarin abstracte schilderkunst en modern toneel ervan langs krijgen. Daar is Van Warmerdam niet van: hij is van het concrete.

Klik hier voor meer filmtips!

Bezoekers: 52 totaal,  1 vandaag

  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • MySpace
  • Live
  • Add to favorites