Geri’s Game

Een oude man zet schaakstukken klaar op een tafeltje in het park. Maar tegen wie speelt hij eigenlijk?

Vooraf kregen de leerlingen van mij de opdracht om achteraf de film kort samen te vatten.
(Bijvoorbeeld: Een oude man schaakt tegen een jongere versie van zichzelf en wint door de ander te foppen.)

Achteraf kunnen er vragen gesteld worden als:
Tekenfilms maken is erg veel werk. Welke ’truc’ heeft Pixar hier gebruikt om sneller te kunnen werken? (Antwoord: Twee dezelfde personages).
Welke verschillen zijn er tussen de twee Geri’s? (Antwoord: de bril; de leeftijd; de één is levendiger; de speler met de zwarte stukken is pittiger en heeft een slechter gevoel voor humor, de ander is zachtaardiger en krimpt ineen van angst.

Het is ook leuk om door te filosoferen over ‘de grap’ van de film. Waarom grappig? Kan dit wel? Wat is er zo vreemd aan?

‘Geri’s Game’ (de zesde korte film van Pixar; 1997) won de Oscar voor beste korte animatiefilm. En, het moet gezegd, de animatie is inderdaad prachtig om te zien, en een grote stap voorwaarts wat betreft de vormgeving van menselijke personages, wat toch altijd het grote struikelblok in 3d computeranimatie is gebleken. Ook details als de groeven in de houten tafel en het schaakdoosje, de manier waarop kleding zich beweegt, en de realistische look van het materiaal van deze kleding, zijn indrukwekkend. Tenslotte is het centrale idee van het verhaal ook erg aardig. De oude man die geen gezelschap heeft en dus puur op zichzelf is aangewezen voor een partijtje schaak is tragisch met een komische twist.

Het is een mooi geanimeerd filmpje met zowel een oude als een jonge en kwieke Geri, die in een bloedstollende strijd verwikkeld zijn, waarbij de lachjes van de jonge variant nog best vermakelijk zijn, en de angst bij de oude Geri leuk is weergegeven.

https://www.youtube.com/watch?v=9IYRC7g2ICg

Bezoekers: 63 totaal,  1 vandaag

  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • MySpace
  • Live
  • Add to favorites