Het is 11 april 2016.
De afgelopen maanden stonden in het teken van vertragen.
Soms noodgedwongen, soms ook nodig.
Mijn nieuwe atelier stond al een tijd klaar, maar bleef gesloten.
De ramen afgeplakt, de ruimte stil.
Af en toe zat ik er al — niet eens om te werken, maar gewoon om even te zijn.
Vandaag heb ik de papieren van de ramen gehaald.
Voor het eerst konden mensen naar binnen kijken.
En nog geen uur later stonden de eerste bezoekers al binnen.
Even kijken, even praten. Kleine ontmoetingen, maar precies goed.
De plek is kleiner dan mijn vorige atelier, maar ligt midden in de stad, vlak bij de markt.
Er is beweging, er zijn mensen. Dat voelt anders — en eigenlijk ook wel goed.
Ik ben nog steeds rustig aan het opbouwen.
Maar dit… dit is een eerste stap naar buiten.
Volg Mij !