Als AI een James Bond-film was, dan is ChatGPT James Bond zelf: zichtbaar, sprekend en altijd in beeld. Maar het grootste deel van AI speelt de rol van Q en zijn laboratorium: onzichtbare technologie die overal achter de schermen meewerkt zonder dat je het merkt.
Toch is het juist die pratende AI die onze aandacht trekt. Niet omdat die het slimst is, maar omdat je ermee kunt praten.
Tegenwoordig kun je AI vragen om een tekst te schrijven, muziek te componeren, een video te maken of een afbeelding te genereren. Je geeft een opdracht en krijgt een resultaat. Vervolgens reageer je daarop en stuur je bij. Dat lijkt verrassend veel op een gesprek.
Misschien is dat ook de reden dat we zulke systemen al snel menselijke eigenschappen toedichten. We bedanken ze als ze iets goed doen. We raken geïrriteerd als ze ons verkeerd begrijpen.
Voor deze column wilde ik een foto maken van James Bond 007. Het systeem kwam met bovenstaande afbeelding. Ik was niet echt onder de indruk en reageerde met: “Je gooit er wel met je pet naar hè!”
Een merkwaardige reactie eigenlijk. Een computer voelt zich niet aangesproken. Hij schaamt zich niet en besluit niet ineens beter zijn best te doen.
Tegen mijn verwachting in begon het systeem zomaar een nieuwe foto te genereren. Onderstaande.
Dat had ik niet aan zien komen.
Dat soort momenten maken werken met AI tegelijk fascinerend en frustrerend. Je hebt soms het gevoel dat je met een mens praat, totdat blijkt dat je gesprekspartner een totaal andere betekenis aan jouw woorden heeft gegeven.
Volg Mij !