Ik vroeg AI of ik een stukje tekst beter aan het begin of aan het eind van een artikel kon zetten.
Dat was de hele vraag. Niet of de tekst goed was. Niet of hij beter kon. Niet of AI een nieuwe versie wilde schrijven.
Maar AI zag tekst. En ging schrijven.
Er verschenen nieuwe inleidingen, andere formuleringen en zelfs een compleet verzonnen achtergrondverhaal. Op een gegeven moment ging het zelfs over mijn “eerste artikel” op de website. Alleen… dat was helemaal niet mijn eerste artikel. Mijn website staat al tjokvol.
Na een tijdje drong het tot me door wat er eigenlijk gebeurde. AI luistert niet zoals mensen luisteren. Het herkent patronen. Het ziet een stukje tekst en denkt: “Aha, iemand wil dat ik deze verbeter.” Terwijl ik iets heel anders vroeg.
Dat is misschien wel één van de grootste misverstanden over AI. We denken dat het luistert zoals een mens luistert. Maar eigenlijk voorspelt het vooral welk antwoord het waarschijnlijkst is. En heel vaak is dat: een betere versie schrijven.
Dat is meestal handig. Totdat je helemaal geen betere versie wilt. Dan wil je gewoon antwoord op je vraag.
Dat merk ik steeds vaker. AI is fantastisch in het bedenken van oplossingen voor problemen die je helemaal niet hebt.
Misschien is dat wel de belangrijkste vaardigheid bij het werken met AI: niet leren betere vragen te stellen, maar blijven controleren of AI eigenlijk wel antwoord geeft op de vraag die jij stelde.
Want soms krijg je een briljant antwoord…
…op een vraag die je nooit hebt gesteld.
Volg Mij !