Graspop 2012 (>80 clips)

De tent stond donderdag nog maar net, toen de weergoden besloten om Graspop regenachtig te beginnen. Maar dat was het dan ook; met op zaterdag zelfs een geheel stralende zomerdag.

De ietwat tegenvallende editie van 2011 (vorig jaar) brak alle mogelijke records. Dit jaar (2012) was vooral de line-up van Graspop een groot succes, ook al telde Graspop het ietwat tegenvallende aantal van 140.000 bezoekers. Het zag in het Belgische Dessel weer zwart (!) van de metalfans.

VRIJDAG 22 JUNI 2012

Achtenzeventig bands spelen drie dagen op vier podia, waarvan alleen mainstage in de openlucht is. Hier openen vrijdag de Australiërs van Tracer Graspop Metal Meeting 2012. Hun stonerrock zet een jong en extreem enthousiast begin neer.

Marquee II wordt daarna geopend door de Aussies van I Killed The Prom Queen. Voor een halfgevulde tent spelen ze een strakke set. De groep zorgt voor de eerste moshpit van de dag, hetgeen toch wel aantoont dat de fans opgetogen zijn met de terugkeer van deze deathcore pionier.

De oude rockers van Godsmack slagen er in (vanaf 13:00 uur) om na een afwezigheid van bijna 10 jaar alle kelen voor het hoofdpodium massaal te doen opengaan. Frontman Sully Erna speelt nog steeds zijn hese stemtimbre op een heel subtiele wijze uit. Hun monsterhit Stand Alone is het perfecte orgelpunt van een meer dan geslaagde set. De band belooft plechtig ‘to see us back very soon’.

Ensiferum laat vanaf 13:55 uur in Marquee 1 als geen ander Finse folk metal horen.

Vanaf 14:40 uur bewijst voormalig Ozzy Osbourne-gitarist Zakk Wylde met zijn Black Label Society dat hij zijn wilde pluimen nog niet verloren heeft. Voor de eerste keer loopt het goed vol voor Mainstage. Vanaf het veld horen we hoe hij het publiek imponeert met zijn wall of sound.

August Burns Red bewijst in Maquee 2 (vanaf 15:35 uur) dat ze de laatste jaren uitgegroeid zijn tot de top van de metalcore. We genieten vanaf het veld, terwijl we ons te goed doen aan een patatje.

Om 16:30 uur start het eerste hoogtepunt van de dag: Slash met een enthousiaste Miles Kennedy (met een stem die lijkt op die van Axel Rose). De gitaarmeester duikt even terug in zijn verre verleden met het onvermijdelijke Sweet Child O’ Mine en afsluiter Paradise City. De ex-gitarist van Guns N’ Roses krijgt met zijn uitstraling van een bad boy en zijn vingervlug gitaarwerk tal van vrouwelijke fans zover dat ze topless gingen.

Om 17:30 uur start DevilDriver met een denderende show. Deze Californische mix van groove metal and melodic death metal  doet het erg goed. Wij vinden het één van de jaarlijkse topbands van Graspop. Vooral de mega grote circle pit is zo geweldig.

Met een volle lading bommen en granaten zet Sabaton van 18:25 uur de weide in lichterlaaie. De energie van de Zweedse publiekslieveling spoort de menigte aan tot een heerlijk metalfeestje. De stoere Zweden genieten op hun beurt zelf intens van het publiek. Natuurlijk zijn de protserige Latijnse slogans die ze hanteren en de teksten over oorlog, nazi’s en communisten wat stoffig. Toch is dit nu al hét optreden van Graspop 2012.

Amon Amarth zet van 19:30 uur de boel in vuur en vlam met pyrotechnics en explosies. Hun knappe melodieuze leads en solo’s vliegen even pittig door de tent als de pompende ritmesectie. Toch is dit voor ons het moment om even te eten en het geheel vanaf het veld gade te slaan.

Slayer sluit vanaf 20:35 uur zijn huidige Europese tournee af op de weide van Graspop. Natuurlijk willen we de band waarvan de naam bekender is dan de muziek toch even horen.

Daarna snel nog even Cannibal Corpse meepikken. Wat mij betreft een band die je echt moet leren waarderen. Zo’n ongelooflijke bak herrie, maar ieder lid speelt zo virtuoos, behendig en snel dat ik er in ieder geval voor gevallen ben.

Weer zo’n heerlijke bekende: Lamb of God (21:55 uur). Tom kan bijna alles meebrullen, ik hele delen. Lekker hoor.

Tenslotte Ozzy Osbourne & Friends (23:00 uur). Vorig jaar was het een lastminuteafzegging, maar dit jaar is hij er. De act begint met een filmpje over Ozzy’s muzikale leven. Het wordt een geweldig optreden, met muziek die aan de basis staat van alle metal deze dagen. De afsluiter “Paranoid” (van de legendarische Black Sabbath) is ultiem te noemen. Toch is Ozzy zelf iets tussen lachwekkend en triest.

ZATERDAG 23 JUNI 2012

In de Metaldome wordt om 11:15 uur de afgetrap gegeven door een vrij onbekende female fronted groep, genaamd Kobra & The Lotus. Het publiek wordt getrakteerd op een stevige heavy metal show, waarbij de brug naar “warrior Queen” Doro vlug gelegd is. Het is een voorbeeld van een groep die langzaam van onderafaan opgroeid.

Heidevolk (12:15 uur) laat in datzelfde Metaldome horen dat metal ook Nederlandstalig kan zijn. Met de meest prachtige sagen en mythen is het genieten van deze band. Op Graspop staat blijkt een wens voor de band die nu uitgekomen is. Zowel band als publiek zijn laaiend enthousiast.

Als Marquee 1 wordt wakker geschud met een stevige portie piratenmetal van het Schotse Alestorm, zitten wij hiervan vanaf het veld mee te genieten. De tent lijkt te klein voor deze denderende band.

Daarna staat Primal Fear op Mainstage (13:40 uur) met loepzuivere zang en oerdegelijke, franjeloze bass-riffs uit het hart. Met Judas Priest als hun grote voorbeeld, headbangen ze erop los. Songs als Give ‘em Hell en Metal Is Forever vatten de spirit prima samen: compromisloos hard muziek maken, meer moet dat niet zijn. Hoewel we nooit helemaal vooraan willen staan, kunnen we nu probleemloos een heel eind doorlopen. Het ene moment lijkt de band aanstekelijk enthousiast, het andere moment lijkt dit alles automatische piloot.

Dan is het tijd voor de markt. Maar op tijd terug voor Thin Lizzy (15:20 uur op Mainstage). Hardrock zoals het hoort, met bergen klassiekers. Ik was zelf misschien nog wel het meest onder de indruk van Whiskey in the Jar.

Tijdens Eluveitie (16:15 uur) gaan we eten en genieten we voor Marquee 1 vanaf de weide van volkmetal: acht muzikanten die spelen op fluiten, draailieren, viool, harp, doedelzak, mandoline en veel meer.

Trivium weet zowel een jong als een oud publiek aan te spreken. Ze stonden voor de derde keer op Graspop (17:10 uur, mainstage dit keer) en hadden zelfs een woordje Nederlands geleerd. De band slaagde erin om langs weerskanten van het podium een indrukwekkende circlepit te forceren.

De Canadezen van Comeback Kid (18:05 uur) hebben slecht geluid (doordat ze bier over de geluidsinstallatie gooien). De snelle hardcore lijkt soms op punk. Jammer dat de tent niet gevuld was en de band op automatische piloot speelde.

Halverwege het optreden gaan we nog even kijken bij Exodus in Marquee 1 (18:05 uur). Drie gitaristen die vlijmscherpe trash neerzetten. Er kwam een grote circlepit en een heftige wall of death.

Megadeth (19:00 uur op Mainstage) speelt een zeer strakke set. Zelf ben ik niet zo weg van Dave’s stem. De geniale gitaarsymfonieën zijn daarentegen een genot om te horen, maar het geheel is niet mijn favoriet.

Dan naar Fear Factory (20:00 uur). Kort geleden hebben mijn zoon en ik een supergoed optreden van Chimaira bijgewoond. Eindelijk! Maar helaas was de band (op de zanger na) helemaal vernieuwd. Gitarist DeVries was naar FF gegaan en is daar de bass gaan spelen. Dit wilden we meemaken. En wat geweldig was het!

Het absolute hoogtepunt was toch wel de glamrockband Twisted Sister (21:05 uur). Deze exclusieve Europese show liet kwaliteit zien. De band ging er helemaal voor. Lang nadat het optreden was afgelopen, schreeuwde het publiek nog steeds We’re not gonna take it. Hairmetal is helemaal terug.

De Noorse black metalkoningen Dimmu Borgir (22:25 uur) (met spectaculaire kleding en hoge stem) kregen iedereen mee met hun klassieke heavy metal vermengd met woeste blasts, pure horror en stampende industrial. Kortom: black metal.

Halverwege zijn we gaan eten en hebben we vanaf het veld Pennywise (22:25 uur in Marquee II) meegemaakt. Prima punkrock.

Dan is het tijd voor de dagafsluiter: Limp Bizkit (23:30 uur). Het is de meest controversiële act op het programma dit jaar. De keuze voor die “inhoudsloze tienerband” als headliner leverde de organisatie bakken kritiek op. En waar bij Twisted Sister de oudjes vooraan staan, is het nu tijd om frontstage een generatie wissel door te voeren. De ene na de andere hit passeerde de revue. De “vreemde eend” krijgt toch moeiteloos het hele veld mee. Halverwege de set mocht een fan op het podium meezingen en aan het eind mochten alle vrouwelijke fans het podium op.

ZONDAG 24 JUNI 2012

Op zo’n zwaar festival de derde dag openen is onbegonnen werk, daarbij regent het ook nog eens heftig. Wij zijn ook pas bij nummer twee aangesloten. Dat was Mayan. Ze speelden om 12:20 uur in Marquee 1. Met twee leden van After Forever en twee van Epica moet het wel goed gaan. Met drie zangeressen en twee zangers waren vooral de vocals geweldig om naar te luisteren.

Black Spiders spelen (vanaf 13:10 uur) in Metal Dome. De “Beste underground band” straalt energie uit. Ze hebben wat weg van Black Sabbath, Motörhead, AC/DC, KISS en Led Zeppelin. Leuk om te zien en te horen. Na de show hadden ze tijd om met het publiek te babbelen. Leuk!

Daarna wisselen we even van kleding (dat we in ons kluisje hebben) en gaan we drinken en plassen. We krijgen wat van Ugly Kid Joe mee, die vanaf 14:00 uur in Marquee 1 spelen.

De Zweedse hardrockers van Europe waren de eerste band die konden aantreden onder een droge hemel en trokken daardoor heel wat volk. Ze brachten (vanaf 14:50 uur) op de Mainstage een set die begon met wat nieuw werk, gevolgd door de Europe klassiekers. De band sloot af met de monsterhit “The Final Countdown”.

Tijdens Gotthard gaan we terug naar de tent voor een vergeten batterij en nemen we de tijd om te eten. We konden nog een deel vanaf de wei meemaken.

Om 16:35 uur begint Killswitch Engage op Mainstage. Vol overgave gaan ze er tegenaan. Eén van de twee gitaristen zorgt meerdere keren voor de vrolijke noot. Prachtig.

Dan komt om 17:40 uur Jon Olivia’s Pain op Marquee 1. Ik ben onder de indruk. Alleen al door de grote witte vleugel op toneel. De band kan het; ze hebben ervaring en weten hoe ze metalballands moeten opbouwen met samenspannende gitaarvirtuozen.

Het optreden van Machine Head (18:45 uur op Mainstage) is in een woord verpletterend te noemen. De zon kwam eindelijk tevoorschijn.

Gojira (19:55 uur in Marquee 2) willen we zien. En inderdaad: deze Franse groep speelt metal op een nieuwe hypertechnische wijze en op hoog niveau. L’enfant sauvage heet hun album. Misschien was dit wel de topper van deze dag: Gojira (de Japanse naam voor Godzilla).

Motörhead speelt (vanaf 20:45 uur) een niet volledig puntgaaf concert, maar dat deert eigenlijk niemand. Drummer Mikkey krijgt zijn drumslolo. Lenny is nog steeds zichzelf. Gastzanger Whitfield Crane komt Killed By Death meebrullen. En gelukkig ontbreekt Ace Of Spades niet.

Axel Rose is nagenoeg ALTIJD te laat. Maar de afsluiter begint zijn concert 20 minuten vroeger dan aangegeven staat op de planning. Guns N’ Roses speelt (vanaf 22:50 uur) een set van maar liefst 3 uur. Al zitten daar teveel momenten bij waar zijn 3 gitaristen hun ding alleen mogen doen. En: 3 uur is te lang! Daarbij kregen we erg het idee dat we naar een tribute (cover) band van GnR keken en dat Slash (zaterdag) meer op GnR leek. Als we tegen het eind alvast gaan, valt het direct op dat er al heel veel mensen vertrokken zijn. Dit heb ik nog niet eerder meegemaakt op Graspop.

  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • MySpace
  • Live
  • Add to favorites

Author: André Broens